της Δήμητρας Σαμαρά
O δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος γέννησε τις λαϊκές Δημοκρατίες της Ευρώπης, γέννησε τη Λαϊκή Δημοκρατία της Kίνας και της Κούβας…. γέννησε τους μεγάλους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες των λαών της Νοτιοανατολικής Ασίας Βιετνάμ, Λάος, Καμπότζη, Ταϊλάνδη που επιβεβαίωσαν για μια ακόμη φορά τις δυνατότητες των λαών να σπάσουν την ιμπεριαλιστική αλυσίδα.
Ο σοσιαλισμός αναδεικνύεται σε προοπτική της ανθρωπότητας ενώ η αίγλη της Σοβιετικής Ένωσης είναι αδιαμφισβήτητη στους λαούς της Δυτικής Ευρώπης…
Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι δυτικές κυβερνήσεις αναγκάστηκαν να κάνουν παραχωρήσεις στους εργαζόμενους – να δώσουν λίγα για να μην τα χάσουν όλα… και εφάρμοσαν το κεϋνσιανό μοντέλο ανάπτυξης.
Τι έφερε το κεϋνσιανό μοντέλο ανάπτυξης: νομική κατοχύρωση εργατικών δικαιωμάτων και κοινωνικής ασφάλισης – αύξηση αμοιβών, φορολόγηση υψηλών εισοδημάτων και ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΓΑΛΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ και ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ – ΤΡΕΝΩΝ! Οι θιασώτες του «ελάχιστου έως καθόλου κράτος» λουφάζαν…
Αυτό το μοντέλο κράτησε για 30 χρόνια …κι έφτασε στα όρια του με την πετρελαϊκή κρίση στα 1973! Οι νεοφιλελεύθεροι βγήκαν από το περιθώριο… βρήκαν τον ένοχο και την αιτία – ΤΟ ΠΟΛΥ ΚΡΑΤΟΣ! Κι αφού ένοχος ήταν το κράτος, η λύση ήταν το λιγότερο κράτος, δηλαδή ο ιδιώτης! Ιδιωτικοποίηση της παιδείας, ιδιωτικοποίηση της υγείας, της ενέργειας και των μεταφορών, άρα ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΕΝΩΝ!
«Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα τη μάνα που σας γέννησε.»
Ζοζέ Σαραμάγκου
Η πρώτη εφαρμογή νεοφιλελεύθερης πολιτικής εφαρμόστηκε στη Χιλή του δικτάτορα Πινοσέτ. Ακολούθησαν η Θάτσερ στην Μ. Βρετανία, ο Ρέιγκαν στις ΗΠΑ και όλη η υφήλιος.
Οι ιδιωτικοποιήσεις βρήκαν ευήκοα ώτα στις κοινωνίες; Δυστυχώς ναι! Για να γίνει αυτό προηγήθηκε συστηματική πλύση εγκεφάλου στους λαούς. Λοιδορήθηκε ό,τι ήταν κρατικό, αποθεώθηκε οτιδήποτε ήταν ιδιωτικό!
Ποιο ήταν το τέχνασμα; Η υποχρηματοδότηση του κρατικού ώστε να αγανακτήσει ο κόσμος και να συμφωνήσει στην λύση του ιδιωτικού!
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ιδιωτικοποιήθηκαν οι σιδηρόδρομοι – τα τρένα.
Τι επέφερε η ιδιωτικοποίηση των τρένων;
Θα μιλήσουμε με την δύναμη του παραδείγματος.
Παραδείγματα από το εξωτερικό
Μ. Βρετανία
Μέχρι το 1947 στους σιδηρόδρομους κυριαρχούσαν τέσσερεις μεγάλες εταιρίες.
Στα 1948 οι σιδηρόδρομοι εθνικοποιούνται! Η δημόσια εταιρία British Rail έχει υπό τον ελέγχό της το σύνολο του σιδηροδρομικού δικτύου!
Στα 1976 η χώρα προσφεύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Εκεί τίθενται για πρώτη φορά στο τραπέζι τα σχέδια ιδιωτικοποίησης των σιδηροδρόμων.
Στην τριετία 1994 – 1997 ιδιωτικοποιούνται οι βρετανικοί σιδηρόδρομοι. Προηγείται η διάσπαση ο τεμαχισμός της εταιρίας σε 100 τμήματα που πωλούνται χωριστά – άλλες εταιρίες, εγγλέζικες και ξένες, πήραν τις γραμμές, άλλη εταιρία ανέλαβε την συντήρηση των γραμμών, άλλη την οργάνωση των δρομολογίων!..
Η πολυδιάσπαση των υπηρεσιών σε εκατοντάδες εργολάβους και υπεργολάβους – ενεπλάκησαν περίπου 2.000 εταιρίες – είχε σαν αποτέλεσμα την έλλειψη συντονισμού· δεν γνώριζε η δεξιά τι ποιεί η αριστερά! Η έλλειψη συντονισμού θεωρείται ένας βασικός λόγος για τα πολύνεκρα σιδηροδρομικά δυστυχήματα…
Οι τραγικές συνέπειες είναι τέσσερα σιδηροδρομικά δυστυχήματα – τα βρετανικά Τέμπη! Με συνολικά 49 νεκρούς και 493 τραυματίες…
Η αποτυχία της ιδιωτικοποίησης δεν εντοπίζεται μόνο στα δυστυχήματα και στους δεκάδες νεκρούς αν και αυτό είναι το μείζον! Υπάρχει παράλληλα μια συνεχής οικονομική αιμορραγία. Οι Βρετανοί φορολογούμενοι επιδοτούν τους ιδιώτες με περισσότερα από τέσσερα δισεκατομμύρια στερλίνες ετησίως! Οι κρατικές επιδοτήσεις αυξήθηκαν τουλάχιστον 5 φορές από τη δεκαετία του 1990! Γιατί αυτό; Διότι καμιά εταιρία δεν είναι διατεθειμένη να επενδύσει στο δίκτυο των γραμμών και συνεπώς στην ασφάλεια των επιβατών…
Παρά τη γενναία κρατική επιδότηση κάθε χρόνο οι Βρετανοί έχουν τα ακριβότερα εισιτήρια στην Ευρώπη!
Επαληθεύτηκε η Γκουίνεθ Ντανγούντι, το μακροβιότερο μέλος του βρετανικού κοινοβουλίου που στα 1995 ζήτησε το λόγο για να πει τις παρακάτω κουβέντες: «Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι μια γιγαντιαία κλοπή… είναι ο καλύτερος τρόπος να παίρνεις τα χρήματα από τις τσέπες των φορολογούμενων».
Εάν οι βρετανικοί σιδηρόδρομοι εθνικοποιηθούν τα εισιτήριο θα μειωθεί κατά 18% σύμφωνα με μελέτες που έχουν γίνει.
Στην περίπτωση της Μ. Βρετανίας υπάρχει και εθνικό πρόβλημα. Πολλές από τις ιδιωτικές εταιρίες που εκμεταλλεύονται τα βρετανικά τρένα ανήκουν σε κρατικές υπηρεσίες άλλων χωρών της Γερμανίας της Γαλλίας και της Ολλανδίας! Τι σημαίνει αυτό; Ότι η τιμολογιακή πολιτική ακόμα και τα δρομολόγια αποφασίζονται στο Παρίσι και στο Άμστερνταμ και στο Βερολίνο! Και η συνήθης πρακτική τους είναι τα έσοδα να χρησιμοποιούνται για να κρατούν χαμηλές τις τιμές στις δικές τους χώρες – δηλαδή οι Βρετανοί φορολογούμενοι να πληρώνουν το χαμηλό εισιτήριο των Ολλανδών και των Γάλλων!
Την εθνική παράμετρο επεσήμανε ο Guardian με τον γνωστό βρετανικό σαρκασμό γράφοντας ότι στην πραγματικότητα ο βρετανικός σιδηρόδρομος παραμένει κρατικός αλλά δυστυχώς άλλων χωρών!
Τα πολύνεκρα και επαναλαμβανόμενα δυστυχήματα επέφεραν μεγάλες λαϊκές αντιδράσεις. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ακυρώσει μερικώς την ιδιωτικοποίηση. Οι υποδομές και τα έργα συντήρησης επανήλθαν στον έλεγχο του κράτους ενώ τα τρένα παραμένουν ιδιωτικά και με εξαιρετικά ακριβά εισιτήρια.
Το 2021, η κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον υποσχέθηκε να ιδρύσει ένα κρατικό Σώμα που θα θέσει υπό την επίβλεψή του τη λειτουργία των σιδηροδρόμων στο σύνολό της, κάτι που όμως έχει μείνει στα χαρτιά.
Οι Εργατικοί του Κιρ Στάρμερ υπόσχονται να το κάνουν πράξη αλλά το πιθανότερο είναι να παραμείνει στα χαρτιά και πάλι….. προέχει η βοήθεια στον φασίστα Ζελένσκι και η δημιουργία στρατού ενάντια στον Πούτιν που ετοιμάζεται να τους επιτεθεί!!
Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις τουλάχιστον το 70% των Βρετανών ζητά την πλήρη εθνικοποίηση των σιδηροδρόμων για μεγαλύτερη ασφάλεια και φτηνότερο εισιτήριο.
Σκωτία
Στις 31 του Μάρτη του 2022 τα τρένα “πέρασαν” στην κρατική εταιρία μετά από απόφαση της κυβέρνησης να μην ανανεώσει την σύμβαση με τους ιδιώτες!
Αργεντινή
Η ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων ξεκίνησε στα 1989 με τις οδηγίες της παγκόσμιας τράπεζας που ανέλαβε να υλοποιήσει το υπάκουο παιδί της, ο πρόεδρος της χώρας Κάρλος Μένεμ!
Οι συνέπειες είναι δύο πολύνεκρα δυστυχήματα με 51 νεκρούς και 700 τραυματίες.
Οι σιδηρόδρομοι στην Αργεντινή επανεθνικοποιήθηκαν στα 2015!
Γερμανία
1990: ξεκινούν τα σχέδια ιδιωτικοποίησης των σιδηρόδρομων. Σε πρώτη φάση δημιουργείται μια εταιρία που αναλαμβάνει τους σιδηρόδρομους υπό την εποπτεία του γερμανικού κράτους.
1999: Κατακερματίζεται σε μικρές εταιρίες προσαρμοζόμενη στις οδηγίες της ΕΕ για την απελευθέρωση των σιδηρόδρομων ώστε να χρησιμοποιούν τις γραμμές και άλλες ιδιωτικές εταιρίες! Έτσι σήμερα υπάρχουν αμιγώς ιδιωτικές εταιρίες που διαχειρίζονται τα τρένα!
Οι συνέπειες…. δύο πολύνεκρα δυστυχήματα με 121 νεκρούς και 194 τραυματίες…
Νέα Ζηλανδία
Η ιδιωτικοποίηση των σιδηρόδρομων έγινε στα 1993.
Στα 2008 η κυβέρνηση των εργατικών επανεθνικοποίησε τις σιδηροδρομικές και τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες!
Αυστραλία
Οι σιδηρόδρομοι ιδιωτικοποιούνται στη δεκαετία του 1990. Τα αποτελέσματα ήταν τουλάχιστον προβληματικά – οι ιδιώτες δεν έκαναν την απαιτούμενη συντήρηση υλικού! Αυτό οδήγησε στην επανακρατικοποίηση των επιβατικών τρένων.
Σουηδία
Η «σοσιαλιστική» Σουηδία ξεκίνησε την ιδιωτικοποίηση του σιδηροδρομικού δικτύου της το 1988 και ήταν η πρώτη που διαχώρισε τη λειτουργία των συρμών από τη συντήρηση του δικτύου. Σήμερα, όλα τα τοπικά, υπεραστικά και εμπορικά δρομολόγια τα διαχειρίζονται ιδιωτικές εταιρείες. Το κυβερνητικό ρυθμιστικό σώμα έχει την ευθύνη για την ασφάλεια του δικτύου, γεγονός που μάλλον εξηγεί εν μέρει γιατί τα σιδηροδρομικά δυστυχήματα στη χώρα είναι εξαιρετικά σπάνια.
Ελβετία
Στις 20 Φεβρουαρίου του 1898 (!) μετά από δημοψήφισμα εθνικοποιούνται οι ιδιωτικές εταιρίες που μέχρι τότε λειτουργούσαν τον σιδηρόδρομο! Δημιουργήθηκε ένας ενιαίος κρατικός οργανισμός. Αυτό ίσχυε μέχρι το 1999.
Σήμερα οι σιδηρόδρομοι ανήκουν σε δημόσια εταιρία που ελέγχεται πλήρως από την κυβέρνηση. Λειτουργεί με μεγαλύτερη ασφάλεια και χαμηλότερο κόστος ανά επιβάτη.
Συμπέρασμα
Για την ακρίβεια, οι μοναδικές χώρες στην Ευρώπη που έχουν ιδιωτικοποιήσει πλήρως το σιδηροδρομικό τους δίκτυο είναι η καπιταλιστική Βρετανία και η πάλαι ποτέ σοσιαλδημοκρατική Σουηδία. Σε όλες τις άλλες χώρες, εντός κι εκτός Ε.Ε., το δίκτυο είτε είναι δημόσιο είτε εν μέρει ιδιωτικοποιημένο, με το κράτος να αποτελεί τον βασικό μέτοχο. Στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης» και του «ανταγωνισμού» επιτρέπεται η λειτουργία ιδιωτικών σιδηροδρομικών εταιρειών παράλληλα με τις δημόσιες.
Το ελληνικό παράδειγμα
Ο σιδηρόδρομος εξελίχθηκε πανευρωπαϊκά μετά τον πόλεμο, σ’ ένα δημοφιλές, εύχρηστο, απλούστατο και – το κυριότερο προσιτό – για όλες τις τάξεις μεταφορικό μέσο.
Στην Ελλάδα απαξιώθηκε, αποτέλεσε «σύμβολο ταλαιπωρίας» και μεταμορφώθηκε με διαχρονικές πολιτικές ευθύνες, σε πηγάδι χωρίς πάτο για χρηματική σπατάλη και εν τέλει… σε αραμπά!
Ιστορική ανάδρομη
1869: Κατασκευάζεται η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή στην Ελλάδα, ο «Απ’ Αθηνών εις Πειραιάν Σιδηρόδρομος» (Σ.Α.Π.) που ενώνει το Θησείο με τον Πειραιά.
Τα επόμενα χρόνια τμηματικά κατασκευάζεται το δίκτυο (Πύργου – Κατάκολου / Αθήνας – Πελοποννήσου / Πειραιάς – Ελευσίνα / Βόλος – Λάρισα και Βόλος – Καλαμπάκα των Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας (Σ.Θ.) / Μεσολόγγι – Αγρίνιο) για να φτάσουμε στα 1909 όπου παραδίδεται η γραμμή του «Λαρισαϊκού» που συνδέει την Αθήνα και τον Πειραιά με την Κεντρική Ελλάδα και τα τότε ελληνοτουρκικά σύνορα! Από τον «Λαρισαϊκό» έμεινε να αποκαλείται μέχρι σήμερα ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός της πρωτεύουσας «Σταθμός Λαρίσης».
1920: Ιδρύονται οι Σιδηρόδρομοι του Ελληνικού Κράτους ως ενιαία διοίκηση των δύο ανεξάρτητων μεταξύ τους κρατικών σιδηροδρομικών εταιρειών. Ξεκινά και η σταδιακή εξαγορά των οθωμανικών εταιρειών Μακεδονίας και Θράκης.
1970: Ίδρυση νέου Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Ο.Σ.Ε.) ως δημόσιας επιχείρησης με τη μορφή Ανώνυμης Εταιρείας.
1996: Ιδρύεται θυγατρική εταιρεία του ΟΣΕ με την επωνυμία ΕΡΓΑ ΟΣΕ Α.Ε.. Αντικείμενό της η μελέτη και κατασκευή νέων χαράξεων και γραμμών στο σιδηροδρομικό δίκτυο.
2005: Ιδρύεται η ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. ως θυγατρική του ΟΣΕ, με σκοπό την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών και εμπορευμάτων.
Τον Απρίλιο του 2013 μεταβιβάσθηκε και περιήλθε το σύνολο των μετοχών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. κατά πλήρη κυριότητα στο ΤΑΜΕΙΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (ΤΑΙΠΕΔ).
2014: Υπογράφεται η περιβόητη ΣΥΜΒΑΣΗ 717 από την ΕΡΓΟΣΕ και την κοινοπραξία των εταιριών ΤΟΜΗ – Alstom. Είχε προϋπολογισμό 41 εκατ. ευρώ και προθεσμία υλοποίησης δύο ετών. Προέβλεπε την αναβάθμιση του συστήματος σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης στον άξονα Αθήνας – Θεσσαλονίκης – Προμαχώνα. Το έργο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΣΠΑ 2014 – 2020, καθώς και από Εθνικούς πόρους.
Είναι η σύμβαση που, όπως υποστηρίζει η συντριπτική πλειοψηφία των σιδηροδρομικών, αν ολοκληρώνονταν, δεν θα είχε συμβεί ποτέ το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη.
Το αρχικό συμβατικό τίμημα ήταν 41,3 εκατ. ευρώ, ενώ η συμπληρωματική σύμβαση ανήλθε σε 13,3 εκατ. ευρώ.
Το έργο θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από τις 26/09/2016!
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αποδεικτικά στοιχεία που συγκεντρώθηκαν καταδεικνύουν ποινική ευθύνη για τους παρακάτω λόγους:
Βάσει ιδιωτικής συμφωνίας, οι δύο εταιρείες που αποτελούν τον ανάδοχο της κοινοπραξίας, αμέσως μετά την υπογραφή της σύμβασης 717, χώρισαν αυθαίρετα το έργο μεταξύ τους. Μία από τις εταιρείες δεσμεύτηκε να υλοποιήσει το βόρειο τμήμα του έργου, ενώ η δεύτερη εταιρεία ανέλαβε την υποχρέωση να υλοποιήσει το έργο στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής Αθήνας – Θεσσαλονίκης μέχρι το Πλατύ, συμπεριλαμβανομένου του τμήματος κοντά στα Τέμπη, όπου σημειώθηκε η θανατηφόρα σιδηροδρομική σύγκρουση στις 28 Φεβρουαρίου 2023.
Επιπλέον, η δεύτερη εταιρεία ανέθεσε τις τεχνικές μελέτες σχετικά με τα συστήματα σηματοδότησης του σιδηροδρομικού τμήματος Αθήνα – Πλατύ σε τρίτη εταιρεία, η οποία δεν διέθετε τις απαιτούμενες ειδικές τεχνικές γνώσεις, κατά παράβαση των όρων της σύμβασης.
Σύμφωνα με την έρευνα, χορηγήθηκαν συνολικά επτά παράνομες παρατάσεις της αρχικής σύμβασης…. κι ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί!
2016: διαχωρίζεται η υποδομή του ΟΣΕ από τις μεταφορές ( 2012/ 34 / ΕΕ οδηγία της ΕΕ – κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ)
Στις 18 Ιανουαρίου 2017 υπογράφεται, από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του ΤΑΙΠΕΔ και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Ferrovie dello Stato Italiane Group (FSI), η σύμβαση πώλησης του 100% της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε στην FSI, έναντι συνολικού τιμήματος 45 εκατ. ευρώ. Η εταιρεία, πλέον υπό την επωνυμία HELLENIC TRAIN, διοικείται από πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο και δεσμεύτηκε για επενδύσεις ύψους 500 εκατ. για βελτίωση των δομικών λειτουργιών με τη χρήση νέων τεχνολογιών κ.α.
Ικανοποιημένος ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει: «Με την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ η χώρα γλίτωσε ένα μεγάλο βάρος. Οι επενδύσεις φέρνουν θέσεις εργασίας».
Όχι μόνο δεν έφεραν νέες θέσεις εργασίας αλλά μειώθηκαν και οι παλιές! Με σκοπό τη λεγόμενη εξυγίανση, υπάλληλοι, και μάλιστα εξειδικευμένοι, μετακινούνται σε άλλες θέσεις του δημοσίου! Μένουν πάνω από 1700 θέσεις εργασίας κενές με βάση της ανάγκες! Οι εναπομείναντες υπάλληλοι υποχρεούνται σε εργασία 9 συνεχόμενων ημερών…
2018: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπογράφει σύμβαση με την ιταλική εταιρία για να της δίνει 250 εκ μέχρι το 2022!
2022: Η κυβέρνηση της ΝΔ επεκτείνει τη σύμβαση για άλλα δέκα χρόνια για 500εκ! Και την επιδοτεί με χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων με 50 εκατομμύρια ετησίως για τις άγονες γραμμές!
Δηλαδή η HELLENIC TRAIN είναι ιδιωτική μεν κρατικοδίαιτη δε!
Συμπεράσματα
- Η διαδικασία ιδιωτικοποίησης των τρένων στις περισσότερες περιπτώσεις επήλθε μετά τη διέλευση του ΔΝΤ και έγινε με την ίδια συνταγή του πολυκερματισμού!
- Οι αιτίες των πολύνεκρων δυστυχημάτων είναι οι ίδιες παντού: ελλιπής εκπαίδευση προσωπικού, μειωμένο προσωπικό, ρωγμές στις σιδηροδρομικές γραμμές λόγω κόπωσης του υλικού και μη αντικατάστασή του, κακή συντήρηση των γραμμών…
- Το πώς λειτουργεί το ΔΝΤ αλλά και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μόνο κάποιος αφελής ή πουλημένος δεν βλέπει.
- Το χρέος είναι ο δούρειος ίππος της εξαθλίωσης των πολλών, της αποσταθεροποίησης της αγοράς εργασίας, της ποινικοποίησης του συνδικαλισμού και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Ο Όλι Ρεν το είπε καθαρά: «Η ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων συμβάλλει στη μείωση του δημόσιου χρέους και των επιδοτήσεων. (..) Αυξάνει επίσης την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων και, κατ’ επέκταση, την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενώ προσελκύει και ξένες επενδύσεις».
- Σιδηρόδρομοι στα χέρια των ιδιωτών σημαίνει: κακοδιαχείριση, απουσία συντήρησης, περιορισμός δρομολογίων σε άγονες γραμμές με ό,τι αυτό σημαίνει για τους κατοίκους των περιοχών αυτών, αύξηση τιμής των εισιτηρίων, συνωστισμός, διαφθορά, κακές συνθήκες φωτισμού, μειωμένη ασφάλεια.
Απέδωσε οφέλη η αποκρατικοποίηση των σιδηροδρόμων; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά, όχι.
Η επανακρατικοποίηση των τρένων είναι η μόνη απάντηση- επανακρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση!
Οι θέσεις των κομμάτων για την επανακρατικοποίηση των σιδηροδρόμων
- Ν.Δ σαφώς εναντίον!
- ΠΑΣΟΚ: Δεν μιλά για επανακρατικοποίηση
- ΣΥΡΙΖΑ: Να επανέλθει στο Δημόσιο κατά 51% η ΔΕΗ αλλά για τα τρένα σιγή ασυρμάτου!
- ΚΚΕ:
Από την ομιλία του Μάκη Παπαδόπουλου
«…Τι απέδειξε η ζωή σ’ όλη την Ευρώπη και στην Ελλάδα;
Απέδειξε ότι όσο παραμένουμε στο πλαίσιο του σημερινού συστήματος και της «απελευθερωμένης» αγοράς της ΕΕ, όσο οι μεταφορές, η Ενέργεια, οι επικοινωνίες, το νερό αποτελούν εμπορεύματα, όλοι οι όμιλοι, είτε κρατικοί είτε ιδιωτικοί, θα θυσιάζουν συνεχώς τις ανάγκες μας για να αυξήσουν τα κέρδη τους και τα μερίδιά τους στον ανταγωνισμό.
Γι’ αυτό και οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για επανακρατικοποίηση κατά 51% ορισμένων επιχειρήσεων όπως η ΔΕΗ ή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για 100% επανακρατικοποίηση, συσκοτίζουν τον πραγματικό αντίπαλο και δεν οδηγούν σε κάποια φιλολαϊκή λύση.
…Οι όποιες επανακρατικοποιήσεις γίνονται τώρα στην Ευρώπη στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας δεν συνιστούν φιλολαϊκή πολιτική, αλλά μεταφορά των ζημιών πολλών δισ. των μετόχων στις πλάτες των φορολογούμενων εργαζομένων.
…Στην πράξη το κράτος αναλαμβάνει τη λειτουργία εκείνων των υποδομών που δεν μπορούν να διασφαλίσουν γρήγορα υψηλή κερδοφορία στους ομίλους.
Το παράδειγμα της ΔΕΗ, όπως και του ΟΣΕ, διδάσκει ότι το κράτος του κεφαλαίου δεν μπορεί να αποτελέσει φιλολαϊκό αντίβαρο στα συμφέροντα των ιδιωτικών ομίλων. Αυτό το κράτος θα επιβαρύνει και θα ματώνει τον λαό και όταν παραχωρεί επιχειρήσεις στους ομίλους, και όταν τις διαχειρίζεται με γνώμονα το κέρδος και την προώθηση των στόχων της άρχουσας τάξης. Υπάρχει διέξοδος, ο σοσιαλισμός!»
Και στον Ριζοσπάστη:
«…Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να παγιδευτεί ξανά από την προσφορά κάλπικων λύσεων σωτηρίας. Δεν θα σωθεί η συγκοινωνία με μία καλύτερη ιδιωτικοποίηση, ένας δήθεν πιο αυστηρός δημόσιος έλεγχος, ούτε μία “επανακρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση”. Όσο οι αστικές συγκοινωνίες και γενικά οι μεταφορές αποτελούν εμπόρευμα, θα λειτουργούν μέσα στην καπιταλιστική οικονομία, η κατάσταση δεν μπορεί να αλλάξει ριζικά, ουσιαστικά».
Εξωφρενικό; Προφανώς. Για το ΚΚΕ ιδιώτης και κράτος είναι το ίδιο!
Συνεπώς τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι το ίδιο με τα κρατικά κι αν ιδιωτικοποιηθούν πλήρως τα νοσοκομεία δεν θα έχουμε να χάσουμε πολλά! Η λύση βρίσκεται στο μέλλον το σοσιαλιστικό! Κακώς παλεύουν οι συνδικαλιστές κι ο λαός για δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία!
- Το παλιό ΚΚΕ που γνωρίσαμε ήταν υπέρ των κρατικοποιήσεων γιατί ο συλλογικός καπιταλιστής φροντίζει πολύ καλύτερα από τον ιδιώτη τις επιχειρήσεις του!
- Οι εργαζόμενοι στις δημόσιες επιχειρήσεις είναι σαφώς σε καλύτερη θέση από τους εργαζόμενους στις ιδιωτικές. Που σημαίνει ότι η πολιτική πάλη διεξάγεται από καλύτερες θέσεις. Για να μιλήσουμε με στοιχεία, το 60% των εργαζόμενων σε δημόσιες υπηρεσίες συνδικαλίζεται, ενώ μόνο το 10% στον ιδιωτικό τομέα.
- Η πάλη για κρατικοποίηση των σιδηρόδρομων συσπειρώνει πλατιά λαϊκά στρώματα. Βάζει στόχους εδώ και τώρα που μπορούν να υλοποιηθούν κι αυτό σημαίνει νίκη και ενίσχυση της αυτοπεποίθησης του λαού. Διευκολύνει την επαναστατική μετάβαση …για ένα άλλο σύστημα που οι εργαζόμενοι θα απολαμβάνουν καλύτερες συνθήκες εργασίας κι ο λαός ασφαλέστερες και οικονομικότερες και ποιοτικές συνθήκες μεταφοράς…
Σε τελική ανάλυση
Οι ιδιωτικοποιήσεις των τρένων (και των συγκοινωνιών γενικά) υπονομεύουν την ασφάλεια των επιβατών, ακόμα και όταν το κράτος επωμίζεται την ευθύνη των υποδομών! Επιφέρουν κακοδιαχείριση, ανυπαρξία συντήρησης, διαφθορά, ασυνεννοησία των εμπλεκόμενων εταιριών, μείωση προσωπικού και θάνατο!
Οι σιδηρόδρομοι πρέπει να είναι υπό τον πλήρη έλεγχο του δημοσίου!
